Day 2 : Kebun Strawberry

Friday, February 10, 2012

Hahahahaha... Tak habis lagi cerita Bandung nih.. adehh.. penat nak tulis nih..

Bendi. Ingat nak menunggang bendi nih tp kaki sakit.. kiremm salam jer lah!..


Cerita pasal BlackBerry.. kat Mesia nih kuar BlueBerry murah sikit drp BlackBerry kan. Jual pisang & bawak angkot kat sini pakai BlackBerry oke.. Budak sekolah pon!.. LIBL ada tgk harga.. memang beli HP kat Indonesia murah!.. Dah tau lama dah tp entah.. X beli pon. Ehh.. saya ada no Indosat.

Saya suka atap nih...

Teratai pon ada..
Sekali tgk pic nih macam kat Amsterdam pulak..
Ehh..pernah sampai ker?..

Chantekkkkkkkk..
Semua gambar nih snap drp dalam kereta jer.. x der kisah skill.. yg penting has been captured.

Pokok-pokok ini pasaranya dimana pak?
Paling jauh hingga Jakarta.
Jakarta aja pak?
Iya.
Humm... (..verangan sampai Malaysia kah?)

Lepas ke Kampung Daun, LIBL nak jugak pegi Strawberry park wahal si Ezy dah tunggu kat Pasar Baru... Awat awal sangat si Ehzy nih. Rupanya setengah dua adalah 1.30PM.. bukan 2.30PM.. Wahahaha... penin kepala den!..

Chantekkkan??..


Kawasan sejuk...pokok-pokok semuanya segar!

Saujana mata memandang.

Mujur naik flight.. klw tak hangkut sepokok..

Orang-orang Indonesia memang berkemahiran. Kalau di sini kita lebih banyak import and re-sell. Bordir, telekung, fesyen semua dihasilkan sendiri dan menjadi identiti mereka. Apa produk yg kita ada?..

Kampung Gajah..

Pak Yudi ada banyak gajah ya disini?
Ngak. Gajah batu itu..( disepanjang pagar ada replika gajah batu)
Lorh.. Mengapa dinamain Kampung Gajah!

Wahah..cantikk bangett nih!

Express visit.. Pak Yudi bawak kat ladang tepi jalan jer. Selepas mengelamun panjang & snap pica tgk karya tuhan di sepanjang jalan LIBL terus keluar kereta. Masih terasa lidah nih manis strawberry di Tengkuban Perahu. Tak nak kena tipu, kasi duit ke Pak Yudi untuk beli strawberry. Bukan petik pun tapi tengok2 jer. Manis sungguh!.. Sama jer pokoknya. Tanah gunung berapi kot. Humm... Cara penanaman disini agak berbeda. Sambil-sambil snap gambar apply skill katernyer.

Ehh.. mana tongkat ku?..

Rupanya tertinggal di dalam kereta.. wahhh.. biar betik!.. Jalan dah la x sama rata..boleh ker? Alhamdulillah..boleh jer.. slow-slow. Bukan apa kaki nih mudah nak terkepak risau takot terjatuh jer.. trauma..trauma.. sampai masa tgh tulis entry nih LIBL masih ada sedikit trauma. Risau oo takut putus lagi sekali. Nauzubillah...

Go thru the same nightmare! No! No!.. Yang dah kena sure tahu betapa sakitnya. ACL recon nih lbh kurang bypass jantung kata physio2 nih. Amik bahagian badan lain untuk gantikan ligament yg dah putus itu. Takper janji boleh sembuh.. kalau kanser wp boleh berjaan tp derita sakit sepanjang masa. Percentage utk sembuh kurang. Kesian kawan aku ittew...



Hahah.. no more tongkat !







Dah puas tengok tempat nih, terus zastt ke Pasar Baru. Dengan kaki yg tak cukup kuat nih baik ke Pasar Baru. Boleh Pak Yudi bawakan barang. Koser kan nak naik angkot dgn brg yg banyak. Tak terangat kaki nak melangkah!..

Otw balik LIBL berpesan pada Pak Yudi, jgn bawak laju2 yer.. saya pusing pak!.. perut saya rewel(betul penggunaan ayat nih??).. terkujat dgn makanan..

sempat rasa strawberry.. aikk..naper macam kat cameron jer. Tadi manis.. rugiii2..tak beli tadi.

Balik Mesia..citer kat member yg pernah pegi Bandung. Rasa tak strawberry letak gula.. Ermm.. ehh.. gula.. Cis!..

Tapi x nampak pon macam ada gula melekit kat buat strawberry itu. Abg sepupu LIBL cakap sakarin.. yer gula yg semut pon x mo makan!.. Erkkk!!... Injek gula kah?..

Terlebih creative.. macam kat jepun ada fake food. Betul tgk pica member pegi jepun. memang ada!..


2 comments:

ilovekampungku said...

wow...bestnyer...boleh x saya nak share entry ni di blog saya...nti sy bgi link

LiFe Is BeAuTifUl LyRiC said...

karya tuhan.. no problem..silakan.